«

»

apr 14 2015

Miranda Boonstra

Rotterdam

rotterdam2015_1Het is nu twee dagen na Rotterdam en de ergste spierpijn is weg. De 12 kilometer lopen met kramp heeft toch wel de nodige spierschade achtergelaten en ik sta nog niet heel stabiel op mijn benen. En ik moet even niet aan hardlopen denken. Maar ik ben al volop aan het denken hoe en wat ik moet aanpassen voor de volgende marathon om wel in de buurt van die felbegeerde 2.28 te komen.

 

In tegenstelling tot de afgelopen twee jaar is de voorbereiding echt heel goed gegaan en stond ik fris, gretig, uitgerust en met de juiste spanning aan de start. De veranderde aanpak heeft mij veel energie en (hernieuwd) plezier in het lopen gegeven.

Het belangrijkste doel van Rotterdam was om mij weer marathonloopster te voelen, mijn grenzen op te zoeken en er vol voor te gaan. Ik denk dat dat allemaal gelukt is. Van tevoren had ik als doel 2.30, met in het achterhoofd 2.28. Ik had dus safe op die 2.30 kunnen weggaan, maar dan zou ik mijn grens niet hebben opgezocht, had ik comfortabel kunnen finishen, maar dan had ik de Olympische limiet ook niet gehaald. En als topsporter verken ik nu eenmaal graag mijn grenzen. Als ik dan zie hoeveel topatleten zijn uitgestapt, dan ben ik toch wel trots op het feit dat ik heb doorgevochten. Ik denk namelijk dat je pas echt wat leert als je finisht en daardoor weer sterker kan zijn in de volgende marathon. En, zo slecht is 2.32 nu ook weer niet 😉

Wat betreft de kramp. Dat is iets wat ik wil gaan uitzoeken. Ik had namelijk na het inlopen al wat kramp in mijn hamstrings en dat is natuurlijk niet goed. Ik heb zelf het idee dat mijn carboloading de dagen voor de marathon niet helemaal goed gaat. En ik hoop dat uit te kunnen zoeken. Helaas loopt Nederland niet voorop wat betreft sportgerelateerd onderzoek, dus ik moet uitvinden wie/waar ze mij daarin kunnen helpen.

Maar nu eerst uitrusten en vakantie en dan op naar een mooie najaarsmarathon. Ik wil graag iedereen bedanken voor alle aanmoedigingen onderweg (wat een publiek!!!) en de lieve berichtjes. En natuurlijk Noel en Stefan voor het haaswerk en de groep mannen voor de mooie competitie. Gaan jullie allemaal mee naar de volgende marathon?

 

 

 

 

 

FacebookTwitterGoogle+Share

Over de auteur

Miranda Boonstra

Miranda Boonstra