Miranda Boonstra pioniert vrolijk verder

Miranda Boonstra loopt morgen haar tweede internationale titelstrijd. De Nijmeegse atlete (steeple chase) debuteerde vorig jaar op het WK in Helsinki. Ze liep dramatisch. Nu hoopt ze tijdens het EK in Göteborg de finale te halen. "En eenmaal in de finale is alles mogelijk."
Door WALTER NIEUWKAMP
Tegenslag moet je vieren. Miranda Boonstra benut het drama van Helsinki in haar voordeel, ze gebruikt het als wijze les. De 33-jarige atlete uit Nijmegen weet nu precies wat ze moet doen én juist moet laten. De druk van een titelstrijd is geen vreemde meer voor haar. "Het WK vorig jaar was mijn eerste grote toernooi, ik heb me laten imponeren. Ik was veel te gespannen vlak voor de race, liet me door anderen en de ambiance zenuwachtig maken. De spanning ebde niet weg. Ik kon er niet mee omgaan en liep mijn meest dramatische wedstrijd van het jaar." Inmiddels heeft ze vrede met 'Helsinki'. Ze liet zich toen meevoeren, bepaalde niet haar eigen ritme. Het is geweest. Een stukje verderop, in Göteborg, wacht nu het Europees kampioenschap. Morgenochtend moet Boonstra zich zien te plaatsen voor de finale van de 3000 meter steeple chase. "Ik wil echt de eindstrijd halen en dat zit er ook zeker in. En eenmaal in de finale is alles mogelijk", meent de Nijmeegse. Een plekje in de finale zou de bekroning zijn van jaren arbeid. Boonstra heeft zich gaandeweg naar de top geknokt. Ze is anders dan het gros van de Nederlandse aangevaardigden op EK, ze heeft zichzelf gevormd. Op rijkelijk late leeftijd ontdekte Boonstra de atletiek pas. "Ik ben op mijn twintigste gaan lopen, ik heb daarvoor altijd op turnen gezeten. Eigenlijk vond ik het aanlopen voor het paard het leukste om te doen. Op de middelbare school merkte ik al dat ik goed kon lopen, ik won altijd van de jongens. Van mijn moeder mocht ik in niet op atletiek, daarom ben ik laat begonnen." Bij AAV'36 in Alphen aan de Rijn, de plaats waar ze opgroeide, zagen ze een sprintster in Boonstra. "Maar dat kon ik echt niet. Vanaf 1995 ben ik lange afstand gaan lopen. Eerst de vijf en de tien kilometer, sinds de steeple chase op de internationale kalender staat, ben ik me daar op gaan richten. Ik dacht dat ik op de vijf en de tien kilometer de top niet zou halen. Met de steeple chase gaf ik mezelf meer kans. Mijn vriend Noël liep de steeple al. Ik vond het altijd wel een stoer onderdeel van de atletiek. De steeple is meer dan alleen maar lopen. Het is een mooie combinatie van gewoon hard lopen en iets technisch." "In het begin deed ik maar wat. Ik heb de afgelopen jaren enorm veel progressie geboekt. Ik wist dat ik het in me had, maar het is geweldig dat het nu ook echt lukt. Het is kicken om te zien dat ik vooruit ga. En nog steeds kan ik door een betere techniek veel tijd winnen. Er is alleen niemand die me op de details kan wijzen, de steeple chase is nog altijd een onbekend nummer. Er is in Nederland bijvoorbeeld niet één specifieke steeple chase-trainer. We zijn echt nog aan het pionieren." Ruim vier jaar is Boonstra nu samen met Simon Vroemen veruit de belangrijkste pionier van ons land. Niet geheel toevallig valt haar ontwikkeling tot topatlete precies samen met de verhuizing van Leiden naar Nijmegen. Ze had haar studie bewegingswetenschappen afgerond en kon aan de slag als junior onderzoeker aan het Radboud, waar ze nog steeds werkt. "Ik ga voor geen goud meer terug naar het westen. Alleen de omgeving hier al, fantastisch om te trainen. Wat ik in Leiden een bos noemde, is hier een parkje. Voordat ik in Nijmegen woonde was ik vaak geblesseerd. Ik liep daar veel te veel op harde wegen, op de weg krijgt je lichaam veel meer klappen. Ik was bovendien vaak oververmoeid. Ik studeerde, ik werkte, ik was gewoon veel te druk. Hier heb ik een mooie baan van vijftien tot twintig uur in de week, waarbij ik mijn eigen tijd kan indelen. Het is perfect om me de komende jaren nog op de sport te richten." De steeple chase blijft voorlopig zeker haar domein. Elk jaar wordt ze nog sneller, elk jaar zet Boonstra haar eigen Nederlands record weer wat scherper. Na het EK in Göteborg lonkt over twee jaar de Olympische Spelen in Peking. En ook daarna zijn er nog uitdagingen voldoende. "Mijn grote doel voor de komende jaren is keihard lopen. Meedoen aan de Spelen zou een mooie beloning zijn. Over een aantal jaar wil ik vervolgens overstappen naar de marathon. Atlhans, zo denk ik er nu over. Het lijkt me erg mooi om marathons te lopen. Een uitdaging. Ik zit nog vol plannen, maar ik zie wel hoe het loopt. Ik blijf in ieder geval lange tijd lopen." De toekomst is open, maar de toekomst wacht wel. Boonstra wil er morgenvroeg eerst voor zorgen dat het drama van Helsinki na deze week definitief in de vergetelheid is geraakt.